O Areo de Pau

Parte deste areo foi destruído por causa da construción da celulosa polos dragados para facer os recheos, que deron lugar aos Pozos da Draga.. Ao redor de 1960, cando comezaron a dragar este areo, estalou o conflito coas mariscadoras, que vían como ademais de levarlles gran parte do banco marisqueiro, estaban a destruír o que quedaba. Once mariscadoras foron encarceradas e mesmo lles quixeron facer un consello de guerra. Orixinalmente, o nome era O Areo de Pau. Posteriormente, as mariscadoras de Lourizán empezaron a chamarlle O Areo de Poio porque cando viñan as de Campelo a este lado do río, ese areo era o primeiro en devalar e empezaban a traballar por aí. Hai que lembrar que antigamente o marisqueo era un traballo característico das parroquias de Lourizán e Campelo, e non doutras parroquias que hoxe se dedican a el, como Combarro ou Raxó. O xenérico "areo" fai referencia aos bancos de area, xeralmente ricos en bivalvos, non na parte alta, que primeiro devala, pero si nos extremos, que baixan cara á praia. Hai que lembrar que as mariscadoras tamén usan a forma "areón".

Os contornos están feitos sobre unha fotografía aérea recente. A forma e extensión dos areos é algo cambiante por natureza, pero nos últimos anos, de maneira artificial, sufriron grandes cambios debido aos recheos ilegais do porto de Marín, que alteraron a dinámica das correntes.